facia

Türkçe

Köken

1. Arapça

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /fa.d͡ʒiˈa/
• Heceleme: fa‧ci‧a

Ad

facia (belirtme hâli faciayı, çoğulu facialar)

Bir facia. (1)

Bir faciadan sahne. (2)

1. Çok üzüntü veren, acıklı olay.
   • "Sebep olduğunuz faciadan henüz haberiniz yok." - Hüseyin Rahmi Gürpınar
2. (edebiyat, tiyatro) trajedi.

Çekimleme

facianın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	facia	facialar
belirtme	faciayı	faciaları
yönelme	faciaya	facialara
bulunma	faciada	facialarda
ayrılma	faciadan	facialardan
tamlayan	facianın	faciaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	faciam	facialarım
belirtme	faciamı	facialarımı
yönelme	faciama	facialarıma
bulunma	faciamda	facialarımda
ayrılma	faciamdan	facialarımdan
tamlayan	faciamın	facialarımın
2. tekil (senin)
yalın	facian	faciaların
belirtme	facianı	facialarını
yönelme	faciana	facialarına
bulunma	facianda	facialarında
ayrılma	faciandan	facialarından
tamlayan	facianın	facialarının
3. tekil (onun)
yalın	faciası	faciaları
belirtme	faciasını	facialarını
yönelme	faciasına	facialarına
bulunma	faciasında	facialarında
ayrılma	faciasından	facialarından
tamlayan	faciasının	facialarının
1. çoğul (bizim)
yalın	faciamız	facialarımız
belirtme	faciamızı	facialarımızı
yönelme	faciamıza	facialarımıza
bulunma	faciamızda	facialarımızda
ayrılma	faciamızdan	facialarımızdan
tamlayan	faciamızın	facialarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	facianız	facialarınız
belirtme	facianızı	facialarınızı
yönelme	facianıza	facialarınıza
bulunma	facianızda	facialarınızda
ayrılma	facianızdan	facialarınızdan
tamlayan	facianızın	facialarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	faciası	faciaları
belirtme	faciasını	facialarını
yönelme	faciasına	facialarına
bulunma	faciasında	facialarında
ayrılma	faciasından	facialarından
tamlayan	faciasının	facialarının

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: faciə (az)
• Fince: kaunotar (fi), tragedia (fi), murhenäytelmä (fi)
• İspanyolca: tragedia (es)
• İtalyanca: tragedia (it)
• Lehçe: tragedia (pl)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "facia".
  TDK Özel Sözlük'te: facia"