fâni

Ayrıca bakınız: fani

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: fâ‧ni

Köken

• Arapça

Ön ad

fâni (karşılaştırma daha fâni, üstünlük en fâni)

İki fâni

1. Ölümlü.
   • "Her fâni güneşten, çimden nasibini alıyor." - Yusuf Ziya Ortaç

Ad

fâni (belirtme hâli fâniyi, çoğulu fâniler)

1. (insan) İnsan.

Çekimleme

fâni adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	fâni	fâniler
belirtme	fâniyi	fânileri
yönelme	fâniye	fânilere
bulunma	fânide	fânilerde
ayrılma	fâniden	fânilerden
tamlayan	fâninin	fânilerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	fânim	fânilerim
belirtme	fânimi	fânilerimi
yönelme	fânime	fânilerime
bulunma	fânimde	fânilerimde
ayrılma	fânimden	fânilerimden
tamlayan	fânimin	fânilerimin
2. tekil (senin)
yalın	fânin	fânilerin
belirtme	fânini	fânilerini
yönelme	fânine	fânilerine
bulunma	fâninde	fânilerinde
ayrılma	fâninden	fânilerinden
tamlayan	fâninin	fânilerinin
3. tekil (onun)
yalın	fânisi	fânileri
belirtme	fânisini	fânilerini
yönelme	fânisine	fânilerine
bulunma	fânisinde	fânilerinde
ayrılma	fânisinden	fânilerinden
tamlayan	fânisinin	fânilerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	fânimiz	fânilerimiz
belirtme	fânimizi	fânilerimizi
yönelme	fânimize	fânilerimize
bulunma	fânimizde	fânilerimizde
ayrılma	fânimizden	fânilerimizden
tamlayan	fânimizin	fânilerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	fâniniz	fânileriniz
belirtme	fâninizi	fânilerinizi
yönelme	fâninize	fânilerinize
bulunma	fâninizde	fânilerinizde
ayrılma	fâninizden	fânilerinizden
tamlayan	fâninizin	fânilerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	fânisi	fânileri
belirtme	fânisini	fânilerini
yönelme	fânisine	fânilerine
bulunma	fânisinde	fânilerinde
ayrılma	fânisinden	fânilerinden
tamlayan	fânisinin	fânilerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "fâni" maddesi