emin olmak

Türkçe

Köken

Arapça امن‎ (ʔ-m-n, “güven”, “emniyet”) kökünden türeyen أمين‎ (emīn, “güvenilir”, “emin”) + Osmanlı Türkçesi اولمق‎ (olmak).

Söyleniş

[e·miːn ol·mak]

Heceleme

e·min ol·mak

Birleşik eylem

emin olmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi emin olur)

1. (Kesinlik, şüphesizlik) Bir durumun, bilginin veya olayın doğruluğundan, gerçekliğinden ya da gerçekleşeceğinden hiçbir kuşku duymamak, tam bir kanaat getirmek.

   "Havuzda yıldızların aksine bakıyoruz; fakat aynı şeyi hissettiğimizden emin olmamak azabı içindeyim." - Peyami Safa, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

   Ne kadar kontrol etsem de, bu raporun hatasız olduğundan bir türlü emin olamıyorum.

2. (Güven) Bir kişi, nesne veya durumun doğruluğuna, dürüstlüğüne, güvenilirliğine veya sözüne kayıtsız şartsız güvenmek; ondan şüphe duymamak.

   Arkadaşımın dürüstlüğünden daima eminim.

   Emin olma duygusunu çok özledim. Elimi nereye atsam şüphe. - José Mauro de Vasconcelos, Şeker Portakalı

1. (Kontrol, teyit) Bir işin veya durumun eksiksiz, doğru ve istenilen şekilde olduğunu anlamak için gerekli kontrol veya hazırlığı yapmak.

   Kapıyı kilitleyip kilitlemediğinden emin olmak için bir kez daha kontrol etti.

   Yola çıkmadan önce, arabanın lastiklerinin havasını kontrol ettiğimizden emin olalım.

Çekim

Geniş zaman → emin olur

Şimdiki zaman → emin oluyor

Gelecek zaman → emin olacak

Belirli geçmiş zaman → emin oldu

Belirsiz geçmiş zaman → emin olmuş

Gereklilik → emin olmalı

Emir → emin ol

Eş anlamlılar

• inanmak
• iyice bilmek
• kesinlikle bilmek
• kanaat getirmek
• güvenmek

İlgili deyimler

• Gözü kapalı güvenmek – Birine şüphesiz inanmak.
• Şüphesi olmamak – Kesinlikle emin olmak.
• Söz götürmez – Şüphesiz, kesin, doğruluğuna karşı çıkılamaz.
• Hiç şüphesiz – Kesin olarak, mutlaka.

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: sicher sein (de)
• İngilizce: to be sure (en), make sure (en)
• Fransızca: être certain (fr)
• Rusça: быть уверенным (ru) (bıtʹ uverennım) (byt’ uverennym)