durulmak

Türkçe

durulmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi durulur)

duru duruma gelmek
Akmayan su, kımıldanmayan, olduğu yerde bir çukurun içinde pıhtılaşan, ağırlaşan durgun ve durulmuş su ölümü hatırlatır bana. - Nazım Hikmet
durma işine konu olmak
Mor dağlara karargâhlar kurulur. Eteğinde bölük bölük durulur. - Bekir Sıtkı Erdoğan
gürültü, kımıldanış, karışıklık, yağış ve yel vb. şeylerin dinmesi, sükûn bulmak
Dışarıda nemli bir rüzgâr esiyordu, dalgalar durulmamış, yalnız biraz ağırlaşmıştı. - Azra Erhat
(mecaz) sakinleşmek
- 2020: Mehmet EROĞLU, 2020 Yarım Kalan Yürüyüş, sayfa 187 , İletişim Yayınları
  "Onu yeniden duyduğumda sesinin durulduğunu fark ediyorum."

çeviriler