cesur

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi جسور‎, o da Arapça جسور‎ (casūr, “girişken, gözüpek, atak”) sözcüğünden. Bu sözcük Arapça جسر‎ (casara, “dereyi geçti, tehlikeye atıldı”) fiilinin faˁūl vezninde ism-i mübalağasıdır.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /d͡ʒeˈsuɾ/
• Heceleme: ce‧sur

Ön ad

cesur

(ön ad): Cesur bir adam. (1)

(belirteç): Adam, cesur davranıp kavgaya çıktı. (2)

1. cesaretli

Belirteç

cesur

1. Cesaretli bir biçimde.
   •  Erkeklere karşı ilk tanışmada cesur ve ümit verici davranırdı. — Refik Halit Karay

İlgili kelimeler

• cesaret

yürekli şekilde

• Almanca: mutig (de)
• Arapça: جَسُور‎ (ar) (cesūr)
• Fince: pelottomasti (fi)
• İngilizce: daringly (en), fearlessly (en)
• :Osmanlı Türkçesi: جسور‎ (ota)
• :Modern

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "cesur".
  TDK Özel Sözlük'te: cesur"

• Kubbealtı Lugatı'nda "CESUR :"
• Nişanyan Sözlük'te: cesur.