berat

Türkçe

Köken

Arapça ber¥t (ar) (ber¥t)

Ad

berat (belirtme hâli beratı, çoğulu beratlar)

Cami açma beratı (1)

1. Bir buluştan, bir haktan yararlanmak için devletçe verilen belge; patent, buluş belgesi
2. (tarih) Osmanlı Devleti'nde bir göreve atanan, aylık bağlanan, san, nişan veya ayrıcalık verilen kimseler için çıkarılan padişah buyruğu.

Sözcük birliktelikleri

1. ihtira beratı