İçeriğe atla

𐰋𐰃𐰔

Vikisözlük sitesinden

Eski Türkçe[değiştir]

Söyleniş[değiştir]

Köken[değiştir]

Ana Türkçe *biŕ sözcüğünden devralındı. Çuvaşça эпир (epir), Halaçça biz, Türkçe biz, Özbekçe biz, Başkurtça беҙ (beð), Yakutça биһиги (bihigi) sözcükleri ile eş asıllıdır.

Adıl[değiştir]

𐰋𐰃𐰔 (biz)

  1. (kişi adılı): birinci çoğul şahıs adılı; biz
    • MS 8. yy., Kül Tigin Yazıtı, D20:
      𐰴𐰍𐰣:𐱃𐰍:𐰉𐰆𐰦𐰀:𐰋𐰃𐰔:𐰋𐰃𐰼𐱅𐰢𐰔
      qaɣan:atïɣ:bunta:biz:bértimiz
      Hakan ünvanını burada biz verdik.

Son ek[değiştir]

𐰋𐰃𐰔 (biz)

  1. Adın birinci çoğul şahıs olma halini oluşturur; -ız
𐰔:𐰋𐰃𐰔‎‎ ― az:biz ― (Sayıca) azız.
  1. Belli eylem zaman çekimlerinde birinci çoğul şahısı belirtir; -ız
𐰴𐰡𐰲𐰃:𐰋𐰔qaltačï:biz ― Kalacağız.

Ayrıca bakınız[değiştir]

Eski Türkçe kişi adılları[değiştir]
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
Tekil 𐰋𐰤(ben) 𐰾𐰤(sen) 𐰆𐰞(ol)
Çoğul 𐰋𐰃𐰔 (biz) 𐰾𐰃𐰔(siz)

Kaynakça[değiştir]

  • Tekin, Talat (2010). Orhon Yazıtları, 4. basım, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. ISBN 975-16-0065-0.