حج

Arabic

Etymology

ح ج ج‎ (ḥ c c). İbranice חַג‎ (“bayram günü”) , Süryanice ܚܓܐ‎ (“bayram”) , Süryanice ܚܳܓ‎ (“gezinmek”) , Geez dili ሕግ (ḥəg, “kanun”) , Geez dili ሐገገ (ḥägägä, “karara bağlamak, yasamak”) ile kıyaslayın.

Ad

حَجّ (ḥacc) e (çoğul -‎ (-))

1. حَجَّ‎ (ḥacce) kelimesinden isim
2. (din, İslâm) hac

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ħad͡ʒd͡ʒ/
  • (Fas): IPA^(anahtar): /ħaʒʒ/
  • (Kuzey Levanten): IPA^(anahtar): /ħaʒʒ/
  • (Mısır): IPA^(anahtar): /ħaɡɡ/

Çekimleme

حَجّ (ḥacc) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	حَجّ ḥacc	الْحَجّ el-ḥacc	حَجّ ḥacc
yalın	حَجٌّ ḥaccün	الْحَجُّ el-ḥaccü	حَجُّ ḥaccü
belirtme	حَجًّا ḥaccen	الْحَجَّ el-ḥacce	حَجَّ ḥacce
tamlayan	حَجٍّ ḥaccin	الْحَجِّ el-ḥacci	حَجِّ ḥacci

Eş anlamlılar

• حِجَّة‎ (ḥicce)

İlgili kavramlar

• اِحْتِجَاج‎ (iḥticāc)
• تَحَجُّج‎ (taḥaccüc)
• حَاجّ‎ (ḥācc)
• حَجَاج‎ (ḥacāc)
• حُجَّة‎ (ḥucce)
• حُجِّيَّة‎ (ḥucciyye) (otorite)
• ذُو الْحِجَّة‎ (ẕū el-ḥicce)
• مُحْتَجّ‎ (muḥtecc)
• مَحَجّ‎ (maḥacc)
• مَحَجَّة‎ (maḥacce)

Ek okumalar

• Arapça Vikipedi'de حج

Eylem

حَجَّ (ḥacce) I, geniş zaman يَحُجُّ‎ (yaḥuccü)

1. mağlup etmek, yenmek; müdafaa etmek {{şerh|argümanlar, deliller, v.s. ile)
2. ikna etmek
3. (din, İslâm) hac etmek
4. (bir yere) doğru gitmek, ziyaret etmek, tamir etmek (eskimiş)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ħad͡ʒ.d͡ʒa/

Çekimleme

حَجَّ

çekimi (biçim-I muzaaf, mastar حَجّ)

mastar الْمَصْدَر						حَجّ ḥacc
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						حَاجّ ḥācc
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مَحْجُوج maḥcūc
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	حَجَجْتُ ḥacectü	حَجَجْتَ ḥacecte	حَجَّ ḥacce		حَجَجْتُمَا ḥacectümā	حَجَّا ḥaccā		حَجَجْنَا ḥacecnā	حَجَجْتُمْ ḥacectüm	حَجُّوا ḥaccū
	dişil الْمُؤَنَّث		حَجَجْتِ ḥacecti	حَجَّتْ ḥaccet			حَجَّتَا ḥaccetā			حَجَجْتُنَّ ḥacectünne	حَجَجْنَ ḥacecne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أَحُجُّ ʾaḥuccü	تَحُجُّ taḥuccü	يَحُجُّ yaḥuccü		تَحُجَّانِ taḥuccāni	يَحُجَّانِ yaḥuccāni		نَحُجُّ naḥuccü	تَحُجُّونَ taḥuccūne	يَحُجُّونَ yaḥuccūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تَحُجِّينَ taḥuccīne	تَحُجُّ taḥuccü			تَحُجَّانِ taḥuccāni			تَحْجُجْنَ taḥcücne	يَحْجُجْنَ yaḥcücne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أَحُجَّ ʾaḥucce	تَحُجَّ taḥucce	يَحُجَّ yaḥucce		تَحُجَّا taḥuccā	يَحُجَّا yaḥuccā		نَحُجَّ naḥucce	تَحُجُّوا taḥuccū	يَحُجُّوا yaḥuccū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَحُجِّي taḥuccī	تَحُجَّ taḥucce			تَحُجَّا taḥuccā			تَحْجُجْنَ taḥcücne	يَحْجُجْنَ yaḥcücne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أَحُجَّ veya أَحُجِّ veya أَحْجُجْ ʾaḥucce veya ʾaḥucci veya ʾaḥcüc	تَحُجَّ veya تَحُجِّ veya تَحْجُجْ taḥucce veya taḥucci veya taḥcüc	يَحُجَّ veya يَحُجِّ veya يَحْجُجْ yaḥucce veya yaḥucci veya yaḥcüc		تَحُجَّا taḥuccā	يَحُجَّا yaḥuccā		نَحُجَّ veya نَحُجِّ veya نَحْجُجْ naḥucce veya naḥucci veya naḥcüc	تَحُجُّوا taḥuccū	يَحُجُّوا yaḥuccū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَحُجِّي taḥuccī	تَحُجَّ veya تَحُجِّ veya تَحْجُجْ taḥucce veya taḥucci veya taḥcüc			تَحُجَّا taḥuccā			تَحْجُجْنَ taḥcücne	يَحْجُجْنَ yaḥcücne
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		حُجَّ veya حُجِّ veya اُحْجُجْ ḥucce veya ḥucci veya uḥcüc			حُجَّا ḥuccā				حُجُّوا ḥuccū
	dişil الْمُؤَنَّث		حُجِّي ḥuccī							اُحْجُجْنَ uḥcücne
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُwخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	حُجِجْتُ ḥucictü	حُجِجْتَ ḥucicte	حُجَّ ḥucce		حُجِجْتُمَا ḥucictümā	حُجَّا ḥuccā		حُجِجْنَا ḥucicnā	حُجِجْتُمْ ḥucictüm	حُجُّوا ḥuccū
	dişil الْمُؤَنَّث		حُجِجْتِ ḥucicti	حُجَّتْ ḥuccet			حُجَّتَا ḥuccetā			حُجِجْتُنَّ ḥucictünne	حُجِجْنَ ḥucicne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُحَجُّ ʾuḥaccü	تُحَجُّ tuḥaccü	يُحَجُّ yuḥaccü		تُحَجَّانِ tuḥaccāni	يُحَجَّانِ yuḥaccāni		نُحَجُّ nuḥaccü	تُحَجُّونَ tuḥaccūne	يُحَجُّونَ yuḥaccūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُحَجِّينَ tuḥaccīne	تُحَجُّ tuḥaccü			تُحَجَّانِ tuḥaccāni			تُحْجَجْنَ tuḥcecne	يُحْجَجْنَ yuḥcecne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُحَجَّ ʾuḥacce	تُحَجَّ tuḥacce	يُحَجَّ yuḥacce		تُحَجَّا tuḥaccā	يُحَجَّا yuḥaccā		نُحَجَّ nuḥacce	تُحَجُّوا tuḥaccū	يُحَجُّوا yuḥaccū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُحَجِّي tuḥaccī	تُحَجَّ tuḥacce			تُحَجَّا tuḥaccā			تُحْجَجْنَ tuḥcecne	يُحْجَجْنَ yuḥcecne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُحَجَّ veya أُحَجِّ veya أُحْجَجْ ʾuḥacce veya ʾuḥacci veya ʾuḥcec	تُحَجَّ veya تُحَجِّ veya تُحْجَجْ tuḥacce veya tuḥacci veya tuḥcec	يُحَجَّ veya يُحَجِّ veya يُحْجَجْ yuḥacce veya yuḥacci veya yuḥcec		تُحَجَّا tuḥaccā	يُحَجَّا yuḥaccā		نُحَجَّ veya نُحَجِّ veya نُحْجَجْ nuḥacce veya nuḥacci veya nuḥcec	تُحَجُّوا tuḥaccū	يُحَجُّوا yuḥaccū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُحَجِّي tuḥaccī	تُحَجَّ veya تُحَجِّ veya تُحْجَجْ tuḥacce veya tuḥacci veya tuḥcec			تُحَجَّا tuḥaccā			تُحْجَجْنَ tuḥcecne	يُحْجَجْنَ yuḥcecne

Kaynakça

• Şablon:kaynak-Dozy
• Şablon:kaynak-Freytag
• Lane (1863). Arabic-English Lexicon.
• Wehr, Hans (1979), “حج”, J. Milton Cowan, A Dictionary of Modern Written Arabic [Modern Yazılı Arapçanın Sözlüğü], 4. baskı, Ithaca, NY: Spoken Language Services →ISBN

Osmanlı Türkçesi

Köken

Arapça حَجّ‎ (ḥacc)

Ad

حج (hacc)

1. (İslâm) hac

Çekimleme

حج (hacc) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	حج hacc	حجلر hacclar
belirtme	حجی haccı	حجلری haccları
yönelme	حجه hacca	حجلره hacclara
bulunma	حجده haccda	حجلرده hacclarda
ayrılma	حجدن haccdan	حجلردن hacclardan
tamlayan	حجڭ haccıŋ	حجلرڭ hacclarıŋ
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	حجم‎ haccım	حجلرم hacclarım
2. tekil (senin) سنڭ	حجڭ haccıŋ	حجلرڭ hacclarıŋ
3. tekil (onun) اونڭ	حجی haccı	حجلری haccları
1. çoğul (bizim) بزم	حجمز haccımız	حجلرمز hacclarımız
2. çoğul (sizin) سزڭ	حجڭز haccıŋız	حجلرڭز hacclarıŋız
3. çoğul (onların) اونلرڭ	حجی haccı veya حجلری haccları