تكون

Arapça

Köken 1

ك و ن‎ (k-v-n).

Eylem

تَكَوَّنَ (tekevvene) V, geniş zaman يَتَكَوَّنُ‎‎ (yetekevvenü)

1. kurulmak, şekillendirilmek, varolmak; halkedilmek, yaratılmak
2. gelişmek, meydana gelmek, ortaya çıkmak, varolmak

    'يَتَكَوَّنُ ٱلْجَنِينُ فِي رَحِمِ ٱلْأُمِّ (yetekevvenü l-cenīnü fī raḥimi l-ʾümmi) — Fetüs ana rahminde gelişir.

3. meydana gelmek, müteşekkil olmak (+مِنْ‎ (min) (nesne))

   eş anlamlısı: تَأَلَّفَ‎ (teʾellefe)

4. demlemek

Çekimleme

تَكَوَّنَ

çekimi (biçim-V sahih)

mastar الْمَصْدَر						تَكَوُّن tekevvün
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						مُتَكَوِّن‎ mütekevvin
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril	تَكَوَّنْتُ‎ tekevventü	تَكَوَّنْتَ‎ tekevvente	تَكَوَّنَ tekevvene		تَكَوَّنْتُمَا‎ tekevventümā	تَكَوَّنَا‎ tekevvenā		تَكَوَّنَّا‎ tekevvennā	تَكَوَّنْتُمْ‎ tekevventüm	تَكَوَّنُوا‎ tekevvenū
	dişil		تَكَوَّنْتِ‎ tekevventi	تَكَوَّنَتْ‎ tekevvenet			تَكَوَّنَتَا‎ tekevvenetā			تَكَوَّنْتُنَّ‎ tekevventünne	تَكَوَّنَّ tekevvenne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril	أَتَكَوَّنُ‎ ʾetekevvenü	تَتَكَوَّنُ‎ tetekevvenü	يَتَكَوَّنُ‎ yetekevvenü		تَتَكَوَّنَانِ‎ tetekevvenāni	يَتَكَوَّنَانِ‎ yetekevvenāni		نَتَكَوَّنُ‎ netekevvenü	تَتَكَوَّنُونَ‎ tetekevvenūne	يَتَكَوَّنُونَ‎ yetekevvenūne
	dişil		تَتَكَوَّنِينَ‎ tetekevvenīne	تَتَكَوَّنُ‎ tetekevvenü			تَتَكَوَّنَانِ‎ tetekevvenāni			تَتَكَوَّنَّ‎ tetekevvenne	يَتَكَوَّنَّ‎ yetekevvenne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril	أَتَكَوَّنَ‎ ʾetekevvene	تَتَكَوَّنَ‎ tetekevvene	يَتَكَوَّنَ‎ yetekevvene		تَتَكَوَّنَا‎ tetekevvenā	يَتَكَوَّنَا‎ yetekevvenā		نَتَكَوَّنَ‎ netekevvene	تَتَكَوَّنُوا‎ tetekevvenū	يَتَكَوَّنُوا‎ yetekevvenū
	dişil		تَتَكَوَّنِي‎ tetekevvenī	تَتَكَوَّنَ‎ tetekevvene			تَتَكَوَّنَا‎ tetekevvenā			تَتَكَوَّنَّ‎ tetekevvenne	يَتَكَوَّنَّ‎ yetekevvenne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril	أَتَكَوَّنْ‎ ʾetekevven	تَتَكَوَّنْ‎ tetekevven	يَتَكَوَّنْ‎ yetekevven		تَتَكَوَّنَا‎ tetekevvenā	يَتَكَوَّنَا‎ yetekevvenā		نَتَكَوَّنْ‎ netekevven	تَتَكَوَّنُوا‎ tetekevvenū	يَتَكَوَّنُوا‎ yetekevvenū
	dişil		تَتَكَوَّنِي‎ tetekevvenī	تَتَكَوَّنْ‎ tetekevven			تَتَكَوَّنَا‎ tetekevvenā			تَتَكَوَّنَّ‎ tetekevvenne	يَتَكَوَّنَّ‎ yetekevvenne
emir الْأَمْر	eril		تَكَوَّنْ tekevven			تَكَوَّنَا‎ tekevvenā				تَكَوَّنُوا‎ tekevvenū
	dişil		تَكَوَّنِي‎ tekevvenī							تَكَوَّنَّ tekevvenne

Köken 2

Ad

تَكَوُّن (tekevvün) e

1. تَكَوَّنَ‎ (tekevvene) eyleminin mastarı (şekil V)

Çekimleme

تَكَوُّن (tekevvün) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirsiz	belirli	kurgu
ölçüsüz	تَكَوُّن tekevvün	التَّكَوُّن‎ et-tekevvün	تَكَوُّن tekevvün
yalın	تَكَوُّنٌ tekevvünün	التَّكَوُّنُ‎ et-tekevvünü	تَكَوُّنُ tekevvünü
belirtme	تَكَوُّنًا‎ tekevvünen	التَّكَوُّنَ‎ et-tekevvüne	تَكَوُّنَ tekevvüne
tamlayan	تَكَوُّنٍ tekevvünin	التَّكَوُّنِ‎ et-tekevvüni	تَكَوُّنِ tekevvüni

Köken 3

Eylem

تَكُونُ (tekūnü)

1. كَانَ‎ (kāne) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past etken bildirme kipi çekimi
2. كَانَ‎ (kāne) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past etken bildirme kipi çekimi

Eylem

تَكُونَ (tekūne)

1. كَانَ‎ (kāne) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past etken dilek çekimi
2. كَانَ‎ (kāne) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past etken dilek çekimi

Köken 4

Eylem

تُكَوِّنُ (tükevvinü)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past etken bildirme kipi çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past etken bildirme kipi çekimi

Eylem

تُكَوِّنَ (tükevvine)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past etken dilek çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past etken dilek çekimi

Eylem

تُكَوِّنْ (tükevvin)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past etken jussive çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past etken jussive çekimi

Eylem

تُكَوَّنُ (tükevvenü)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past edilgen bildirme kipi çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past edilgen bildirme kipi çekimi

Eylem

تُكَوَّنَ (tükevvene)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past edilgen dilek çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past edilgen dilek çekimi

Eylem

تُكَوَّنْ (tükevven)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil non-past edilgen jussive çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün üçüncü şahıs dişil tekil non-past edilgen jussive çekimi

Eylem

تُكَوِّنَّ (tükevvinne)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs dişil çoğul non-past etken bildirme kipi çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs dişil çoğul non-past etken dilek çekimi
3. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs dişil çoğul non-past etken jussive çekimi

Eylem

تُكَوَّنَّ (tükevvenne)

1. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs dişil çoğul non-past edilgen bildirme kipi çekimi
2. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs dişil çoğul non-past edilgen dilek çekimi
3. كَوَّنَ‎ (kevvene) sözcüğünün ikinci şahıs dişil çoğul non-past edilgen jussive çekimi