ανόητος

Ayrıca bakınız: ἀνόητος

Yunanca

Köken

Eski Yunanca ἀνόητος (anóētos) sözcüğünden. Morfolojik olarak: α- (a-) + νοητός (noitós).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /aˈno.i.tos/
• Heceleme: α‧νό‧η‧τος

Ön ad

ανόητος (anóitos) (dişil ανόητη, nötr ανόητο)

1. akılsız, aptal, salak, ahmak

Çekimleme

ανόητος (anóitos) ön adının çekimi

	tekil (ενικός)			çoğul (πληθυντικός)
	eril (αρσενικό)	dişil (θηλυκό)	nötr (ουδέτερο)	eril (αρσενικό)	dişil (θηλυκό)	nötr (ουδέτερο)
yalın (ονομαστική)	ανόητος (anóitos)	ανόητη (anóiti)	ανόητο (anóito)	ανόητοι (anóitoi)	ανόητες (anóites)	ανόητα (anóita)
tamlayan (γενική)	ανόητου (anóitou)	ανόητης (anóitis)	ανόητου (anóitou)	ανόητων (anóiton)	ανόητων (anóiton)	ανόητων (anóiton)
belirtme (αιτιατική)	ανόητο (anóito)	ανόητη (anóiti)	ανόητο (anóito)	ανόητους (anóitous)	ανόητες (anóites)	ανόητα (anóita)
seslenme (κλητική)	ανόητε (anóite)	ανόητη (anóiti)	ανόητο (anóito)	ανόητοι (anóitoi)	ανόητες (anóites)	ανόητα (anóita)

Eş anlamlılar

• άνους (ánous)

İlgili sözcükler

• bakınız: ανοησία (anoisía)

Ek okumalar

• “ανόητος”, Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής [Standart Modern Yunancanın Sözlüğü], Μανόλης Τριανταφυλλίδης, 1998