ısmarlamak

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi ایصمارلامق‎ (ısmarlamak) sözcüğünden devralındı.

Eylem

ısmarlamak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi ısmarlar)

1. (ticaret) Bir şeyin yapılmasını veya getirilmesini, bu işlerle uğraşan birine söylemek; sipariş etmek, sipariş vermek.
   • Hamama oğlan evinden kızartma tavuk gelir ve yenir. Çıkıldıktan sonra fırına ısmarlanan katmerle eve dönülür.

     — 1944, Ekmel İZDEM, Dünkü - Bugünkü Akhisar, Ülkü Basımevi, s. 94
2. parasını kendi ödeyerek başkaları için yiyecek veya içecek getirilmesini söylemek
   • Siz bana bir konyak daha ısmarlayın. - M. Ş. Esendal
3. Kendi için bir şey alınmasını başkasına söylemek.
   • Çarşıya gidiyorum, bir şey ısmarlayacak mısınız?
4. Bir şeyin, bir kimsenin bakılmasını, korunmasını birine veya birinin gözetilmesine bırakmak, emanet etmek.
   • Çolak Usta, ölüm döşeğinde gelinini, torunlarını Şemsettin Bilen'e ısmarladı; dünyaya küskün ruhunu teslim etti.

     — 2024, Mustafa KUTLU, Başkanın Adamları, Dergâh Yayınları, s. 23
5. Bir işin yapılmasını, bırakılmasını veya o işten vazgeçilmesini söylemek.
   • Ben sana böyle mi ısmarlamıştım?

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: ismarlamaq (az)
• Fransızca: commander (fr)
• Fince: tilata (fi)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "ısmarlamak".
  TDK Özel Sözlük'te: ısmarlamak"