çebiç

Türkçe

Köken

Eski Türkçe

Ad

çebiç (belirtme hâli çebici, çoğulu çebiçler)

1. (halk ağzı, boynuzlugiller) Bir yaşındaki keçi yavrusu
   • Cem KALENDER, 2009 Klan, sayfa 243 , Kavis Kitap

     "Yollar patikaydı. İki dağ arasında iki çebiç yoluydu."

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "çebiç" maddesi