İçeriğe atla

çıyan

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]
Bir çıyan

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe çadan (çadan)

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /t͡ʃɯ.ˈjan/
  • Heceleme: çı‧yan

çıyan (belirtme hâli çıyanı, çoğulu çıyanlar)

  1. (böcekler, zooloji) eklem bacaklılardan sarımtırak renkte, zehirli böcek.

Çekimleme

[düzenle]
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın çıyanım çıyanlarım
belirtme çıyanımı çıyanlarımı
yönelme çıyanıma çıyanlarıma
bulunma çıyanımda çıyanlarımda
ayrılma çıyanımdan çıyanlarımdan
tamlayan çıyanımın çıyanlarımın
2. tekil (senin)
yalın çıyanın çıyanların
belirtme çıyanını çıyanlarını
yönelme çıyanına çıyanlarına
bulunma çıyanında çıyanlarında
ayrılma çıyanından çıyanlarından
tamlayan çıyanının çıyanlarının
3. tekil (onun)
yalın çıyanı çıyanları
belirtme çıyanını çıyanlarını
yönelme çıyanına çıyanlarına
bulunma çıyanında çıyanlarında
ayrılma çıyanından çıyanlarından
tamlayan çıyanının çıyanlarının
1. çoğul (bizim)
yalın çıyanımız çıyanlarımız
belirtme çıyanımızı çıyanlarımızı
yönelme çıyanımıza çıyanlarımıza
bulunma çıyanımızda çıyanlarımızda
ayrılma çıyanımızdan çıyanlarımızdan
tamlayan çıyanımızın çıyanlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın çıyanınız çıyanlarınız
belirtme çıyanınızı çıyanlarınızı
yönelme çıyanınıza çıyanlarınıza
bulunma çıyanınızda çıyanlarınızda
ayrılma çıyanınızdan çıyanlarınızdan
tamlayan çıyanınızın çıyanlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın çıyanı çıyanları
belirtme çıyanını çıyanlarını
yönelme çıyanına çıyanlarına
bulunma çıyanında çıyanlarında
ayrılma çıyanından çıyanlarından
tamlayan çıyanının çıyanlarının

Bilimsel adı

[düzenle]

Üst kavramlar

[düzenle]

Atasözleri

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

çıyan

Ek okumalar

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

çıyan (karşılaştırma daha çıyan, üstünlük en çıyan)

  1. (mecaz) hain
     Damadım için söylüyorsan, sen de bilirsin ki ne akreptir ne de çıyan. E. E. Talu

Kaynakça

[düzenle]
  • Atalay, Besim (1945). Ettuhfet-üz-Zekiyye Fil-Lugat-it-Türkiye. İstanbul: Klişecilik ve Matbaacılık T.A.Ş..
  • Tietze, Andreas (2002). Tarihi ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı. İstanbul: Simurg Yayınevi. ISBN 975-7172-56-1.