çıyan
Görünüm
Türkçe
[düzenle]
Köken
[düzenle]Eski Türkçe çadan (çadan)
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]çıyan (belirtme hâli çıyanı, çoğulu çıyanlar)
- (böcekler, zooloji) eklem bacaklılardan sarımtırak renkte, zehirli böcek.
Çekimleme
[düzenle]Bilimsel adı
[düzenle]Üst kavramlar
[düzenle]Atasözleri
[düzenle]Deyimler
[düzenle]Sözcük birliktelikleri
[düzenle]Türetilmiş kavramlar
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]çıyan
Ek okumalar
[düzenle]- Vikipedi'de çıyan
Ön ad
[düzenle]çıyan (karşılaştırma daha çıyan, üstünlük en çıyan)
- (mecaz) hain
Damadım için söylüyorsan, sen de bilirsin ki ne akreptir ne de çıyan. — E. E. Talu
Kaynakça
[düzenle]- Atalay, Besim (1945). Ettuhfet-üz-Zekiyye Fil-Lugat-it-Türkiye. İstanbul: Klişecilik ve Matbaacılık T.A.Ş..
- Tietze, Andreas (2002). Tarihi ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı. İstanbul: Simurg Yayınevi. ISBN 975-7172-56-1.
- Türk Dil Kurumuna göre "çıyan" maddesi