ot

Vikisözlük sitesinden

Konu başlıkları 1 Türkçe 1.1 Ad 2 Azerice 2.1 Ad 3 Gagavuzca 3.1 Ad 4 Karaçay Balkarca 4.1 Ad 5 Kumanca 5.1 Ad 6 Özbekçe 6.1 Ad 7 Türkmence 7.1 Ad 8 Çağatayca 8.1 Ad

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] Toprak üstündeki bölümleri odunlaşmayıp yumuşak kalan, ilkbaharda bitip bir iki mevsim sonra kuruyan küçük bitkiler

[2] (halk ağzı) (Andırın) Dudak arasına atılan meşe külü ve tütünden yapılan keyif verici madde.

Atasözleri

Ayağının bastığı yerde ot bitmez

Ot kökü üstünde biter

Şahin küçük, et yer; deve büyük, ot yer

Yılanın sevmediği ot, deliğinin ağzında biter

Deyimler

ata et, ite ot vermek

ayağının bastığı yerde ot bitmemek

çanına ot tıkamak

ot yoldurmak

Türk Dilleri

Çeviriler

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] Ot

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] ot

Köken

[1] (Eski Türkçe)

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] ateş

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] ateş

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] at

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] ateş

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] Ateş, nar

[2] ağu, zehir

[3] geç mânâsına dahi gelir.

Kaynaklar

• KÚNOS, Dr IGNAZ (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük.. Budapest: Section Orientale de la Société Ethnographique Tongroise.

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki
• Türk Dil Kurumu: "ot"