ot

Türkçe

Anlamlar

[1] (bitki bilimi) toprak üstündeki bölümleri odunlaşmayıp yumuşak kalan, ilkbaharda bitip bir iki mevsim sonra kuruyan küçük bitkiler

[2] (halk ağzı) (Andırın) dudak arasına atılan meşe külü ve tütünden yapılan keyif verici madde

Atasözleri

Ayağının bastığı yerde ot bitmez

Ot kökü üstünde biter

Şahin küçük, et yer; deve büyük, ot yer

Yılanın sevmediği ot, deliğinin ağzında biter

Deyimler

ata et, ite ot vermek

ayağının bastığı yerde ot bitmemek

çanına ot tıkamak

ot yoldurmak

Kaynaklar

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki
• Türk Dil Kurumu: "ot"

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: [1] ot (az) Eski Türkçe: [1] çüşek (tr)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Fince: [1] ruoho (fi), [2] İngilizce: [1] grass (en), [2]

Azerice

Anlamlar

[1] (bitki bilimi) ot

Gagavuzca

Anlamlar

[1] (bitki bilimi) ot

Köken

[1] (Eski Türkçe)

Karaçay Balkarca

Anlamlar

[1] ateş

Kumanca

Anlamlar

[1] ateş

Özbekçe

Anlamlar

[1] at

[2] isim, ad

Türkmence

Anlamlar

[1] ateş

Çağatayca

Anlamlar

[1] ateş, nar

[2] ağu, zehir

[3] geç mânâsına dahi gelir