gün
Vikisözlük sitesinden
| Durum | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | gün | günler |
| Belirtme (-i) | günü | günleri |
| Yönelme (-e) | güne | günlere |
| Bulunma (-de) | günde | günlerde |
| Çıkma (-den) | günden | günlerden |
| Tamlayan | günün | günlerin |
Konu başlıkları |
[değiştir]
[değiştir]
Ad
gün -nü
- [1] (kronoloji) güneşin, dünya çevresinde bir tur atması sonucunda geçen süre
- [2] güneş ışığı
- [3] gündüz
- [4] yer yuvarlağının kendi ekseni etrafında bir kez dönmesiyle geçen 24 saatlik süre
- [5] içinde bulunulan zaman
- [6] zaman, sıra
- [7] çağ, devir
- [8] iyi yaşanmış zaman
- [9] belirli günlerde ev hanımlarının konuk ağırlamak için yaptıkları toplantı
- [10] tarih
- [11] güneş
- felekten bir gün çalmak
- iyi gün dostu
- kara gün dostu
- o gün bugün
- [1] gün gibi aşikâr, gün görmek, gün görmüş, gün ola harman ola, günü gününe, gününü doldurmak, gününü gün etmek
- Türk Dil Kurumu: "gün"
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] gün
[değiştir]
[değiştir]
Ad
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] gün
- [1] (Eski Türkçe) kün
- Ak akçe kara gün içindir
- Ak gün ağartır, kara gün karartır
- Bir adama kırk gün ne dersen o olur
- Bir günlük ölüye üç gün yiyecek gerek
- Buyurmadan tutan evlat, gün doğmadan kalkan avrat, deh demeden yürüyen at
- Deliye her gün bayram
- Dünya ölümlü, gün akşamlı
[değiştir]
[değiştir]
Ad
- [1] gün
- KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.
Kategoriler:
- Türkçe sözcükler
- Ad (Türkçe)
- Ad
- Anlamı olan maddeler
- Kronoloji
- Kronoloji (Türkçe)
- Atasözüne bağlantısı olan maddeler
- Deyime bağlantısı olan maddeler
- Kaynak Verilmiş Maddeler
- Türk dillerine bağlantısı olan maddeler
- Diğer Dillere Çevrilmiş Maddeler
- Azerice sözcükler
- Ad (Azerice)
- Çağatayca sözcükler
- Ad (Çağatayca)
- Gagavuzca sözcükler
- Ad (Gagavuzca)
- Kökeni olan maddeler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler (Gagavuzca)
- Türkmence sözcükler
- Ad (Türkmence)