yengi

Türkçe

Köken

1. Türkçe yenmek

Ad

yengi (belirtme hâli yengiyi, çoğulu yengiler)

1. Yenme işi; utku, zafer, galibiyet, galebe
   • Cem KALENDER, 2009 Klan, sayfa 17 , Kavis Kitap

     "Anlaşılan yenginiz kaçınılmaz görünüyor ama huzurunuzdan gidiyorum."

Sözcük birliktelikleri

1. yengi takı

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "yengi" maddesi Nişanyan Sözlük'te: yengi maddesi