yengi

Türkçe

Köken

1. Türkçe yenmek

Ad

yengi (belirtme hâli yengiyi, çoğulu yengiler)

1. Yenme işi; utku, zafer, galibiyet, galebe
   • Anlaşılan yenginiz kaçınılmaz görünüyor ama huzurunuzdan gidiyorum.

     — Cem KALENDER, 2009, Klan, s. 17, Kavis Kitap

Sözcük birliktelikleri

1. yengi takı

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "yengi" maddesi Nişanyan Sözlük'te: yengi maddesi