yıkmak

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /jɯ⁠kˈ​makʰ​/

Eylem

yıkmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi yıkar)

1. Kurulu bir şeyi parçalayarak dağıtmak; bozmak, tahrip etmek
   • Evi yıktılar.
2. Ortadan kaldırmak, varlığına son vermek.
3. İnsan, hayvan veya ağaç devirmek.
4. Bir yana eğmek
   • Kadın kaşlarını yıkmış bana bakıyor.

     — Ahmet BÜKE, 2004, İzmir Postası'nın Adamları, s. 13, Kanat Yayınları
5. Yük indirmek.
6. (suç) Herhangi bir suç, iş vb.ni birine yüklemek:
   • Suçu bana yıktı.
7. Yıkımına yol açmak, mahvına sebep olmak:
   • "Bak, toyluğunla hem kendini hem de beni yıktın. Sen mutsuz oldun, benim tekkemin düzeni bozuldu." - Tomris Uyar

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: yıxmaq (az)
• Eski Türkçe: yıkmak
• Tatarca: cimerü (tt)
• Zazaca: weşanen (diq)

Eski Türkçe

Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.

Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:

• Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Eski Türkçe alfabesinde yazılmamıştır.
• Bu söz(cük) varlığını ispatlayacak hiçbir kaynak içermemekte, lütfen kaynak eklenmesinde yardımcı olun.

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem

1. Yıkmak
2. Yıkılmak