topuklu

Türkçe

Köken

topuk + -lu

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /to.pukˈɫu/
• Heceleme: to‧puk‧lu

Ön ad

topuklu

Topuklu bir ayakkabı. (1)

1. (ayak giyimi) Topuğu bulunan ayakkabı, terlik vb. ayakkabılar.
2. Topuğu herhangi bir özellikte olan.
   • "Ökçesi basık pabucunun içinde kara ve çatlak topuklu ayakları ellerinden ziyade ortadadır." - Yakup Kadri Karaosmanoğlu
3. ökçeli.

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "topuklu".
  TDK Özel Sözlük'te: topuklu"