suvarmak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: su‧var‧mak

Köken[düzenle]

suvarma + -k

Eylem[düzenle]

suvarmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi suvarır) -ır

  1. hayvana su vermek, su içirmek
    Bülbülü suvardım altın tasınan. Gurbete yolladım kara yasınan. - Halk türküsü

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

Eylem[düzenle]

  1. su içirmek

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

suvarmak

  1. sulamak

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.