sima

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: si‧ma

Köken

Farsça

Ad

sima (belirtme hâli simayı, çoğulu simalar)

Bir erkeğin siması.

1. (anatomi) yüz

Çekimleme

sima adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	sima	simalar
belirtme	simayı	simaları
yönelme	simaya	simalara
bulunma	simada	simalarda
ayrılma	simadan	simalardan
tamlayan	simanın	simaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	simam	simalarım
belirtme	simamı	simalarımı
yönelme	simama	simalarıma
bulunma	simamda	simalarımda
ayrılma	simamdan	simalarımdan
tamlayan	simamın	simalarımın
2. tekil (senin)
yalın	siman	simaların
belirtme	simanı	simalarını
yönelme	simana	simalarına
bulunma	simanda	simalarında
ayrılma	simandan	simalarından
tamlayan	simanın	simalarının
3. tekil (onun)
yalın	siması	simaları
belirtme	simasını	simalarını
yönelme	simasına	simalarına
bulunma	simasında	simalarında
ayrılma	simasından	simalarından
tamlayan	simasının	simalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	simamız	simalarımız
belirtme	simamızı	simalarımızı
yönelme	simamıza	simalarımıza
bulunma	simamızda	simalarımızda
ayrılma	simamızdan	simalarımızdan
tamlayan	simamızın	simalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	simanız	simalarınız
belirtme	simanızı	simalarınızı
yönelme	simanıza	simalarınıza
bulunma	simanızda	simalarınızda
ayrılma	simanızdan	simalarınızdan
tamlayan	simanızın	simalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	siması	simaları
belirtme	simasını	simalarını
yönelme	simasına	simalarına
bulunma	simasında	simalarında
ayrılma	simasından	simalarından
tamlayan	simasının	simalarının

Çeviriler

yüz — bakınız yüz

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "sima".
  TDK Özel Sözlük'te: sima"

Azerice

Ad

sima

1. (anatomi) yüz

Macarca

Ön ad

sima

1. düz