ruhi

Türkçe

Farklı yazılışlar

• ruhî

Köken

Osmanlı Türkçesi روحی‎, Arapça روحي‎

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ɾuː.hiː/
• Heceleme: ru‧hi

Ön ad

ruhi

1. (felsefe, psikoloji) ruhla alakalı olan
2. (felsefe, psikoloji) psikoloji ile alakalı, psikolojik

    Bedenî ve ruhi yetersizliği olanlar çalışma şartları bakımından özel olarak korunurlar. — Anayasa

    Maddi ve ruhi kültürün yükselişi, mütemadi değişikliklerde ifade olunan mütemadi bir akışı icap ettirir. — N. Hikmet

Eş anlamlılar

• psişik, ruhsal, tinsel

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "ruhi".
  TDK Özel Sözlük'te: ruhi"

Azerice

Köken

Arapça روحي‎.

Söyleniş

• Heceleme: ru‧hi

Ön ad

ruhi

1. (felsefe, psikoloji) ruhi