peyker

Ayrıca bakınız: Peyker

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi پیكر‎ (peyker), Farsça پیکر‎ (peyker, “yüz, surat”), Orta Farsça 𐭯𐭲𐭪𐭫‎ (ptkl).

Ad

peyker (belirtme hâli peykeri, çoğulu peykerler)

1. (anatomi) yüz, çehre, surat

Çekimleme

peykerin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	peyker	peykerler
belirtme	peykeri	peykerleri
yönelme	peykere	peykerlere
bulunma	peykerde	peykerlerde
ayrılma	peykerden	peykerlerden
tamlayan	peykerin	peykerlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	peykerim	peykerlerim
belirtme	peykerimi	peykerlerimi
yönelme	peykerime	peykerlerime
bulunma	peykerimde	peykerlerimde
ayrılma	peykerimden	peykerlerimden
tamlayan	peykerimin	peykerlerimin
2. tekil (senin)
yalın	peykerin	peykerlerin
belirtme	peykerini	peykerlerini
yönelme	peykerine	peykerlerine
bulunma	peykerinde	peykerlerinde
ayrılma	peykerinden	peykerlerinden
tamlayan	peykerinin	peykerlerinin
3. tekil (onun)
yalın	peykeri	peykerleri
belirtme	peykerini	peykerlerini
yönelme	peykerine	peykerlerine
bulunma	peykerinde	peykerlerinde
ayrılma	peykerinden	peykerlerinden
tamlayan	peykerinin	peykerlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	peykerimiz	peykerlerimiz
belirtme	peykerimizi	peykerlerimizi
yönelme	peykerimize	peykerlerimize
bulunma	peykerimizde	peykerlerimizde
ayrılma	peykerimizden	peykerlerimizden
tamlayan	peykerimizin	peykerlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	peykeriniz	peykerleriniz
belirtme	peykerinizi	peykerlerinizi
yönelme	peykerinize	peykerlerinize
bulunma	peykerinizde	peykerlerinizde
ayrılma	peykerinizden	peykerlerinizden
tamlayan	peykerinizin	peykerlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	peykeri	peykerleri
belirtme	peykerini	peykerlerini
yönelme	peykerine	peykerlerine
bulunma	peykerinde	peykerlerinde
ayrılma	peykerinden	peykerlerinden
tamlayan	peykerinin	peykerlerinin

Kaynakça

Kubbealtı Lugatı'nda "PEYKER :"