pejmürde

Türkçe

Köken

Farsça پژمرده‎ (pijmurda, “solmuş, buruşmuş, hırpalanmış”) sözcüğünden.

Söyleniş

• Heceleme: pej‧mür‧de

Ön ad

pejmürde (karşılaştırma daha pejmürde, üstünlük en pejmürde)

Dilenci, çok pejmürde elbiseler giyinmiş. (1)

Pejmürde bir oda (2)

1. Eski püskü, yırtık.
   •  Bütün kasaba ahalisi gibi bunun da üstü başı pejmürde idi. — Yakup Kadri Karaosmanoğlu
2. Dağınık, perişan.
   • 2022:Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, sayfa 68 , Dergâh Yayınları

     "Yüzünün solgunluğu, pejmürde hâli, ilk yaklaşanı saran hasta insan manzarası olmasa, dilenciden ve alilden ziyade, güç ve şaşırtıcı numaralar yapan bir akrobata, dansın ve ritmin çılgınlığı içinde kâh örümcek, kâh yıldız olan, şimdi bir kuğu kuşunu, biraz sonra bir gemiyi taklit eden bir bale ustasına benzetilebilirdi."

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "pejmürde" maddesi
• Nişanyan Sözlük'te: pejmürde maddesi