onur

Türkçe

Köken

Fransızca honneur

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /oˈnuɾ/
• Heceleme: o‧nur

Ad

onur (belirtme hâli onuru, çoğulu onurlar)

1. İnsanın kendine karşı duyduğu saygı.
   • eş anlamlısı: alicenaplık
2. şeref.
   • Çokbilmiş görünmek, onuruna toz kondurmak istemez. - T. Buğra

İlgili kavramlar

• (başkalarının gösterdiği saygının dayandığı kişisel değer): itibar
• (insanın kendine karşı duyduğu saygı): haysiyet, izzetinefis

Türetilmiş kavramlar

• onur belgesi, onur kıtası, onur kurulu, onur üyesi

Çeviriler

onur: haysiyet, izzetinefis

• Almanca: Ehre (de) d
• Azerice: heysiyyət (az)
• Çekçe: čest (cs) d
• Fince: kunnia (fi)
• Fransızca: honneur (fr)
• İbranice: כבוד‎ (he) (kavod)
• İngilizce: honour (en)
• Kürtçe: onur (ku)
• Macarca: tisztelet (hu)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "onur".
  TDK Özel Sözlük'te: onur"