meşrep

Türkçe

Köken

Arapça

Ad

meşrep (belirtme hâli meşrebi, çoğulu meşrepler)

1. huy, karakter, mizaç, yaradılış

   Bunların arasında bilhassa Vehbi Dede isminde Mevlevi bir musikişinas tanıdı ve meşrebine uygun buldu. — Halide Edip Adıvar

2. davranış biçimi

   Kişilik genel çizgisi, meşrep olarak bilinir. — Nurullah Ataç

Çekimleme

meşrep adının çekimi

		tekil	çoğul
yalın		meşrep	meşrepler
belirtme		meşrebi	meşrepleri
yönelme		meşrebe	meşreplere
bulunma		meşrepte	meşreplerde
ayrılma		meşrepten	meşreplerden
tamlayan		meşrebin	meşreplerin
iyelik
		tekil	çoğul
1. tekil	yalın	meşrebim	meşreplerim
	belirtme	meşrebimi	meşreplerimi
	yönelme	meşrebime	meşreplerime
	bulunma	meşrebimde	meşreplerimde
	ayrılma	meşrebimden	meşreplerimden
	tamlayan	meşrebimin	meşreplerimin
2. tekil	yalın	meşrebin	meşreplerin
	belirtme	meşrebini	meşreplerini
	yönelme	meşrebine	meşreplerine
	bulunma	meşrebinde	meşreplerinde
	ayrılma	meşrebinden	meşreplerinden
	tamlayan	meşrebinin	meşreplerinin
3. tekil	yalın	meşrebi	meşrepleri
	belirtme	meşrebiyi	meşreplerini
	yönelme	meşrebiye	meşreplerine
	bulunma	meşrebide	meşreplerinde
	ayrılma	meşrebiden	meşreplerinden
	tamlayan	meşrebinin	meşreplerinin
1. çoğul	yalın	meşrebimiz	meşreplerimiz
	belirtme	meşrebimizi	meşreplerimizi
	yönelme	meşrebimize	meşreplerimize
	bulunma	meşrebimizde	meşreplerimizde
	ayrılma	meşrebimizden	meşreplerimizden
	tamlayan	meşrebimizin	meşreplerimizin
2. çoğul	yalın	meşrebiniz	meşrepleriniz
	belirtme	meşrebinizi	meşreplerinizi
	yönelme	meşrebinize	meşreplerinize
	bulunma	meşrebinizde	meşreplerinizde
	ayrılma	meşrebinizden	meşreplerinizden
	tamlayan	meşrebinizin	meşreplerinizin
3. çoğul	yalın	meşrebi meşrepleri
	belirtme	meşrebiyi meşreplerini
	yönelme	meşrebiye meşreplerine
	bulunma	meşrebide meşreplerinde
	ayrılma	meşrebiden meşreplerinden
	tamlayan	meşrebinin meşreplerinin

Alt birliktelikleri

• rind meşrebi

Sözcük birliktelikleri

• hafifmeşrep, kalender meşrep

Çeviriler

meşrep

• İsveççe: karaktär (sv)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "meşrep" maddesi