meşrep

Türkçe

meşrep (belirtme hâli meşrebi, çoğulu meşrepler)

huy, karakter, mizaç, yaradılış
Bunların arasında bilhassa Vehbi Dede isminde Mevlevi bir musikişinas tanıdı ve meşrebine uygun buldu. — Halide Edip Adıvar
davranış biçimi
Kişilik genel çizgisi, meşrep olarak bilinir. — Nurullah Ataç

meşrep adının çekimi

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	meşrebim	meşreplerim
belirtme	meşrebimi	meşreplerimi
yönelme	meşrebime	meşreplerime
bulunma	meşrebimde	meşreplerimde
ayrılma	meşrebimden	meşreplerimden
tamlayan	meşrebimin	meşreplerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	meşrebin	meşreplerin
belirtme	meşrebini	meşreplerini
yönelme	meşrebine	meşreplerine
bulunma	meşrebinde	meşreplerinde
ayrılma	meşrebinden	meşreplerinden
tamlayan	meşrebinin	meşreplerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	meşrebi	meşrepleri
belirtme	meşrebini	meşreplerini
yönelme	meşrebine	meşreplerine
bulunma	meşrebinde	meşreplerinde
ayrılma	meşrebinden	meşreplerinden
tamlayan	meşrebinin	meşreplerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	meşrebimiz	meşreplerimiz
belirtme	meşrebimizi	meşreplerimizi
yönelme	meşrebimize	meşreplerimize
bulunma	meşrebimizde	meşreplerimizde
ayrılma	meşrebimizden	meşreplerimizden
tamlayan	meşrebimizin	meşreplerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	meşrebiniz	meşrepleriniz
belirtme	meşrebinizi	meşreplerinizi
yönelme	meşrebinize	meşreplerinize
bulunma	meşrebinizde	meşreplerinizde
ayrılma	meşrebinizden	meşreplerinizden
tamlayan	meşrebinizin	meşreplerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	meşrebi meşrepleri	meşrepleri
belirtme	meşrebini meşreplerini	meşreplerini
yönelme	meşrebine meşreplerine	meşreplerine
bulunma	meşrebinde meşreplerinde	meşreplerinde
ayrılma	meşrebinden meşreplerinden	meşreplerinden
tamlayan	meşrebinin meşreplerinin	meşreplerinin

meşrep