kontrolsüz

Türkçe

Köken

kontrol + -süz

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kon.ɾoɫ.ˈsyz/
• Heceleme: kon‧trol‧süz

Ön ad

kontrolsüz (karşılaştırma daha kontrolsüz, üstünlük en kontrolsüz)

1. Bir kontrole tabi tutulmamış olan.
   • Hiçbir memlekette yollar bizimki kadar kontrolsuz ve kimsesiz değildir (Burhan Felek).
2. Kendini kontrol edemeyen, iradesiz kimse
   • Hatta sarhoşluğu, sarhoşları da sevmem; sulu, kontrolsuz ve mütecâviz olurlar (Burhan Felek).

Kaynakça

• Kubbealtı Lugatı: "kontrolsüz"