kazanın

Türkçe

Köken

kazan + -ın

Söyleniş

• (fiil): IPA^(anahtar): [kɑ.ˈzɑ.nɯn]
• (isim): IPA^(anahtar): [kɑ.zɑ.ˈnɯn]
• Heceleme: ka‧za‧nın

Ad

kazanın

1. kazan (ad) sözcüğünün çekimi:
   1. tamlayan tekil
   2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

Eylem

kazanın

1. kazanmak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi

Zıt anlamlılar

• kazanmayın