karaşın
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Heceleme: ka‧ra‧şın
Ön ad
[düzenle]karaşın (karşılaştırma daha karaşın, üstünlük en karaşın)
- (fizyoloji) Rengi karaya çalan, esmer kimse.
- Karaşın usta olmuş dağılıyorlar dağılmasınlar.— Ece AYHAN, 1994, 1. baskı, Bütün yort savul’lar! Bütün şiirler, s. 32, Yapı Kredi Yayınları
- Karaşınıma, ağzı süt kokan bebeme kıydılar.— Cabir ÖZYILDIZ, 2025, Dünyanın Bütün Karıncaları, s. 70, Vacilando Kitap