küllük

Ayrıca bakınız: kulluk

Türkçe

Köken

1. Eski Türkçe kül + lük

Ad

Küllük (1)

küllük (belirtme hâli küllüğü, çoğulu küllükler)

1. (kaplar) Sigara küllerinin konulduğu küçük çanak; tabla, kül tablası, sigara tablası.
   • 1996: Orhan PAMUK, 1996 Gecenin Sessizliğinde, sayfa 2 , Öküz , 11. sayı,

     "Birisi porselenden balık şeklinde bir küllük yapmış, zavallı balığın yıllarca cayır cayır sigaralarla yanacak, pis küllerle dolacak ağzını da kocaman açmış ki sigaralar, kibritler ve diğer pislikler içine kolayca girsin."

2. çöplük
   • 2004: *Ahmet BÜKE, 2004 İzmir Postası'nın Adamları, sayfa 44 , Kanat Yayınları

     "Küllükte eşinen kırçıllı tavukları geçti."

3. Banyo, kalorifer kazanıyla ve sobada küllerin döküldüğü yer veya kap.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "küllük" maddesi