İçeriğe atla

izbe

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ایزبه (izbe) sözcüğünden devralındı, Rusça изба́ (izbá) sözcüğünden, Eski Doğu Slavca изъба, истъба (izŭba, istŭba) sözcüğünden, Ana Slavca *jьstъba sözcüğünden. Eski Yüksek Almanca stuba sözcüğünden köken almış olabilir. Nişanyan, Geç Latince *istuba kökenini önermektedir.

Söyleniş

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

izbe (karşılaştırma daha izbe, üstünlük en izbe)

  1. (yerler için) Basık, loş, nemli, kuytu.
  2. (yerler için) Yıkık dökük, tenha.

izbe (belirtme hâli izbeyi, çoğulu izbeler)

  1. Basık, loş, nemli, kuytu yer.

Çekimleme

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]