isabet

Türkçe

Ad

isabet (belirtme hâli isabeti, çoğulu isabetler)

1. hedefe varma, hedefi vurma

Bir kurşun isabetiyle öldü.

1. piyango vb. şans oyunlarında, kazanma, çıkma, vurma
2. öneri, düşünce veya söz yerinde olma

Gönderilecek askerin sekiz tabur olmasında büyük isabet vardır. - S. Birsel

1. yanılmama
2. güzel rastlantı

Bize uğramanız isabet, biz de sizi arıyorduk.

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: isabət (az)

Ünlem

isabet

1. çok güzel, iyi oldu anlamlarında kullanılan bir seslenme sözü