imece

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: /imeˈd͡ʒe/, çoğulu IPA: /imed͡ʒeˈleɾ/
  • Heceleme: i·me·ce

[düzenle]

imece (belirtme hâli imeceyi, çoğulu imeceler)

  1. (toplum bilimi) Kırsal topluluklarda köyün zorunlu ve isteğe bağlı işlerinin köylülerce eşit şartlarda emek birliğiyle gerçekleştirilmesi.
  2. Birçok kimsenin toplanıp el birliğiyle bir kişinin veya bir topluluğun işini görmesi ve böylece işlerin sıra ile bitirilmesi.
  3. Günümüzde el birliği ile yapılan bütün işlere verilen addır.

Çekimleme[düzenle]

Eş anlamlılar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "imece"