im

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

im (belirtme hâli imi, çoğulu imler)

  1. işaret
  2. alamet

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. koca karı imi ve devasi

Latince[düzenle]

Kısaltma[düzenle]

im

  1. (tıp) (eczacılık) intramuscular (kas içi)

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

im

  1. em, ilaç