ilinti

Türkçe

Osmanlı Türkçesi ایلمك‎ (ilmek) sözcüğünden devralındı, Ana Türkçe *il- sözcüğünden devralındı. Morfolojik olarak: il- + -in + -ti.

ilinti (belirtme hâli ilintiyi, çoğulu ilintiler)

ilinti adının çekimi

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	ilintim	ilintilerim
belirtme	ilintimi	ilintilerimi
yönelme	ilintime	ilintilerime
bulunma	ilintimde	ilintilerimde
ayrılma	ilintimden	ilintilerimden
tamlayan	ilintimin	ilintilerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	ilintin	ilintilerin
belirtme	ilintini	ilintilerini
yönelme	ilintine	ilintilerine
bulunma	ilintinde	ilintilerinde
ayrılma	ilintinden	ilintilerinden
tamlayan	ilintinin	ilintilerinin
3. tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	ilintisi	ilintileri
belirtme	ilintisini	ilintilerini
yönelme	ilintisine	ilintilerine
bulunma	ilintisinde	ilintilerinde
ayrılma	ilintisinden	ilintilerinden
tamlayan	ilintisinin	ilintilerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	ilintimiz	ilintilerimiz
belirtme	ilintimizi	ilintilerimizi
yönelme	ilintimize	ilintilerimize
bulunma	ilintimizde	ilintilerimizde
ayrılma	ilintimizden	ilintilerimizden
tamlayan	ilintimizin	ilintilerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	ilintiniz	ilintileriniz
belirtme	ilintinizi	ilintilerinizi
yönelme	ilintinize	ilintilerinize
bulunma	ilintinizde	ilintilerinizde
ayrılma	ilintinizden	ilintilerinizden
tamlayan	ilintinizin	ilintilerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	ilintisi ilintileri	ilintileri
belirtme	ilintisini ilintilerini	ilintilerini
yönelme	ilintisine ilintilerine	ilintilerine
bulunma	ilintisinde ilintilerinde	ilintilerinde
ayrılma	ilintisinden ilintilerinden	ilintilerinden
tamlayan	ilintisinin ilintilerinin	ilintilerinin