hususiyet

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

hususiyet (belirtme hâli hususiyeti, çoğulu hususiyetler)

[1] özellik
[2] ileri derecede tanışıklık, ahbaplık, yakınlık

Söyleniş[düzenle]

IPA: /husu:siˈjet/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: hu·su·si·yet

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[1] umumiyet

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Zaten insanın en büyük hususiyeti, içinde bulunduğu hâlden kurtulma arzusudur. -A. M. Dranas
[1] Sebebin hususiyeti, hükmün umumiyetine mânî değildir. (Ehl-i Sünnet, Fıkhî esas)

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[*] hususiyetçe, hususiyetçi, hususiyetçik, hususiyetken, hususiyetle, hususiyetli, hususiyetse, hususiyetsiz

Köken[düzenle]

Arapça خُصُوصِيَّةٌ (xusˤu:sˤijja(tun))

Kaynakça[düzenle]