domalmak
Görünüm
Türkçe
[düzenle]
Köken
[düzenle]Eski Türkçe Orta Türkçe [alfabe isteniyor] (tomalmak, “şişinmek, top haline gelmek”) fiilinden evrilmiştir. Bu fiil Orta Türkçe tanıksız veya yeniden kurulmuş *tom (*tom) veya toŋ (toŋ, “şişkin ve dolgun şey”) sözcüğünden Türkiye Türkçesi -al ekiyle türetilmiştir.
Söyleniş
[düzenle]domalmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi domalır)
- (halk ağzı) Elleri, diz ve dizlerden aşağısını yere değdirerek kalçayı havaya kaldırıp durmak.
- Oldu, domalıyım, bi' de sik bari!— 2015, Emrah POLAT, Köpek Adamlar, İletişim Yayınları, s. 103