bozgun

Türkçe

Ön ad

bozgun (karşılaştırma daha bozgun, üstünlük en bozgun)

1. Bozulmuş, dağılmış.
2. Morali bozulmuş, çökmüş, yılgın.

Örnekler

1. "Bozgun ordu."
2. "Bozgun yüzünde bir an, derin gölgeler belirdi."

Ad

bozgun (belirtme hâli bozgunu, çoğulu bozgunlar)

1. Bir toplulukta karşılıklı güvenin bozulması ile beliren karışıklık.
2. (askeriye) Yenilgi.

Örnekler

1. "Büyük bozgundan sonra Şam istasyonunda bırakmaya mecbur olduğumuz en son vagonun bile içi mecidiye dolu idi."- F. R. Atay.

Sözcük birliktelikleri

bozguna uğramak

bozguna uğratmak

bozgun vermek

Atasözleri

1. El ile bozgun düzgün