bozgun

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] Bozulmuş, dağılmış.
[2] Morali bozulmuş, çökmüş, yılgın.

Örnekler[düzenle]

[1] "Bozgun ordu."
[2] "Bozgun yüzünde bir an, derin gölgeler belirdi."

[düzenle]

bozgun (belirtme hâli bozgunu, çoğulu bozgunlar) bozgun (belirtme hâli bozgunu, çoğulu bozgunlar)

[1] Bir toplulukta karşılıklı güvenin bozulması ile beliren karışıklık.
[2] (askeriye) Yenilgi.

Örnekler[düzenle]

[2] "Büyük bozgundan sonra Şam istasyonunda bırakmaya mecbur olduğumuz en son vagonun bile içi mecidiye dolu idi."- F. R. Atay.

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

bozguna uğramak
bozguna uğratmak
bozgun vermek

Atasözleri[düzenle]

[1] El ile bozgun düzgün