birleşik sözcük

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: biɾleˈʃic søzd͡ʒyc, çoğulu IPA: biɾleˈʃic søzd͡ʒycˈleɾ
  • Heceleme: bir·le·şik söz·cük

Köken[düzenle]

birleşik + sözcük

[düzenle]

birleşik sözcük (belirtme hâli birleşik sözcüğü, çoğulu birleşik sözcükler)

  1. (dil bilimi) ses düşmesi, ses türemesi, sözcük türünün değişmesi, üzerindeki ekin görevini kaybetmesi veya anlam kayması dolayısıyla aralarına ek girmeyerek kalıplaşmış iki veya daha çok sözcükten meydana gelen sözcük.

Çekimleme[düzenle]

Eş anlamlılar[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Karşıt anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]