beylik

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi بكلك‎, o da Eski Türkçe beglig(beglig) kelimesinden gelmektedir (bey + -lik).

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

beylik (belirtme hâli beyliği, çoğulu beylikler)

  1. Bir tür küçük ve ince asker battaniyesi.
  2. (eskimiş, politika) hükûmet
    Beylikten alacaklı olmak.
  3. (mecaz) Rahat yaşama.
  4. (politika, tarih) Bey olma durumu
  5. (politika, tarih) Merkeze tam bağlı olmayarak bir beyin yönetimi altındaki ülke
    Sonunda bütün bu beylikler Osmanlı İmparatorluğu'nun bayrağı altında toplandı. - Cahit Uçuk

Eş anlamlılar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Bey oğlu kulluk, kul oğlu beylik
Bir günlük beylik, beyliktir
Çingeneye beylik vermişler, önce babasını asmış

Deyimler[düzenle]

beylik çeşmesinden su içme
beylik fırın has çıkarır

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

beylik (karşılaştırma daha beylik, üstünlük en beylik)

  1. Herkesin kullandığı, herkesin bildiği
    Çaresiz yine güneyde beylik bir tatil köyüne gideceğiz. - Haldun Taner
  2. Basmakalıp
    Aramızdaki konuşmalar, beylik konuşmalar sınırını aşmamıştı. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu
  3. (politika, tarih) Devletle ilgili, devlete özgü olan, devlet malı olan, mirî.

Atasözleri[düzenle]

Beylik çeşmeden su içme

Kaynakça[düzenle]

Ek okumalar[düzenle]