başmak

Ayrıca bakınız: basmak

Türkçe

Köken

Eski Türkçe Orta Türkçe [Oğuzca] [alfabe isteniyor] (başmak, “pabuç, çarık”) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /baʃˈmak/
• Heceleme: baş‧mak

Ad

başmak (belirtme hâli başmağı, çoğulu başmaklar)

Çeşitli başmaklar.

1. (eskimiş, ayak giyimi) ayakkabı

Çekimleme

başmak adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	başmak	başmaklar
belirtme	başmağı	başmakları
yönelme	başmağa	başmaklara
bulunma	başmakta	başmaklarda
ayrılma	başmaktan	başmaklardan
tamlayan	başmağın	başmakların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	başmağım	başmaklarım
belirtme	başmağımı	başmaklarımı
yönelme	başmağıma	başmaklarıma
bulunma	başmağımda	başmaklarımda
ayrılma	başmağımdan	başmaklarımdan
tamlayan	başmağımın	başmaklarımın
2. tekil (senin)
yalın	başmağın	başmakların
belirtme	başmağını	başmaklarını
yönelme	başmağına	başmaklarına
bulunma	başmağında	başmaklarında
ayrılma	başmağından	başmaklarından
tamlayan	başmağının	başmaklarının
3. tekil (onun)
yalın	başmağı	başmakları
belirtme	başmağını	başmaklarını
yönelme	başmağına	başmaklarına
bulunma	başmağında	başmaklarında
ayrılma	başmağından	başmaklarından
tamlayan	başmağının	başmaklarının
1. çoğul (bizim)
yalın	başmağımız	başmaklarımız
belirtme	başmağımızı	başmaklarımızı
yönelme	başmağımıza	başmaklarımıza
bulunma	başmağımızda	başmaklarımızda
ayrılma	başmağımızdan	başmaklarımızdan
tamlayan	başmağımızın	başmaklarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	başmağınız	başmaklarınız
belirtme	başmağınızı	başmaklarınızı
yönelme	başmağınıza	başmaklarınıza
bulunma	başmağınızda	başmaklarınızda
ayrılma	başmağınızdan	başmaklarınızdan
tamlayan	başmağınızın	başmaklarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	başmağı	başmakları
belirtme	başmağını	başmaklarını
yönelme	başmağına	başmaklarına
bulunma	başmağında	başmaklarında
ayrılma	başmağından	başmaklarından
tamlayan	başmağının	başmaklarının

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "başmak".
  TDK Özel Sözlük'te: başmak"

Kumanca

Ad

başmak

1. (ayak giyimi) ayakkabı