büz

Ayrıca bakınız: buz

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: büz

Köken

Fransızca buse (fr)

Ad

büz (belirtme hâli büzü, çoğulu büzler)

Büz

1. künk
   • "Bir gün bu künklerin bir tanesinin, bir yerinden delinmiş olduğu görülür." - Sait Faik Abasıyanık

Çekimleme

büz adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	büz	büzler
belirtme	büzü	büzleri
yönelme	büze	büzlere
bulunma	büzde	büzlerde
ayrılma	büzden	büzlerden
tamlayan	büzün	büzlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	büzüm	büzlerim
belirtme	büzümü	büzlerimi
yönelme	büzüme	büzlerime
bulunma	büzümde	büzlerimde
ayrılma	büzümden	büzlerimden
tamlayan	büzümün	büzlerimin
2. tekil (senin)
yalın	büzün	büzlerin
belirtme	büzünü	büzlerini
yönelme	büzüne	büzlerine
bulunma	büzünde	büzlerinde
ayrılma	büzünden	büzlerinden
tamlayan	büzünün	büzlerinin
3. tekil (onun)
yalın	büzü	büzleri
belirtme	büzünü	büzlerini
yönelme	büzüne	büzlerine
bulunma	büzünde	büzlerinde
ayrılma	büzünden	büzlerinden
tamlayan	büzünün	büzlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	büzümüz	büzlerimiz
belirtme	büzümüzü	büzlerimizi
yönelme	büzümüze	büzlerimize
bulunma	büzümüzde	büzlerimizde
ayrılma	büzümüzden	büzlerimizden
tamlayan	büzümüzün	büzlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	büzünüz	büzleriniz
belirtme	büzünüzü	büzlerinizi
yönelme	büzünüze	büzlerinize
bulunma	büzünüzde	büzlerinizde
ayrılma	büzünüzden	büzlerinizden
tamlayan	büzünüzün	büzlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	büzü	büzleri
belirtme	büzünü	büzlerini
yönelme	büzüne	büzlerine
bulunma	büzünde	büzlerinde
ayrılma	büzünden	büzlerinden
tamlayan	büzünün	büzlerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "büz" maddesi

Tatarca

Ad

büz (büz)

1. bez (kumaş)
2. donuk beyaz