ayrıcalıklı

Türkçe

Köken

ayrıcalık + -lı

Söyleniş

• Heceleme: ay‧rı‧ca‧lık‧lı

Ön ad

       ayrıcalıklı (karşılaştırma daha ayrıcalıklı, üstünlük en ayrıcalıklı)

Yalın	Karşılaştırma	Üstünlük
ayrıcalıklı	daha ayrıcalıklı	en ayrıcalıklı

1. ayrıcalığı olan, ayrıcalık tanınan

Eş anlamlılar

• imtiyazlı

Karşıt anlamlılar

• ayrıcalıksız

Çeviriler

çeviriler

• Fince: etuoikeutettu (fi)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ayrıcalıklı" maddesi