abus

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: abuş

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi عبوس (abûs), Arapça عَبُوسَة (ʿabūse)

Ön ad[düzenle]

abus (karşılaştırma daha abus, üstünlük en abus)

  1. (artık kullanılmayan sözcükler) somurtkan
  2. (artık kullanılmayan sözcükler) çatık, asık
    Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür. - Ömer Seyfettin
  3. (artık kullanılmayan sözcükler) garip, acayip
    Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu. - Ömer Seyfettin