abus

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: abuş

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi عبوس(abûs), Arapça عَبُوسَة(ʿabūse)

Ön ad[düzenle]

abus (karşılaştırma daha abus, üstünlük en abus)

  1. (eskimiş) somurtkan
  2. (eskimiş) çatık, asık
    Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür. - Ömer Seyfettin
  3. (eskimiş) garip, acayip
    Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu. - Ömer Seyfettin