abus

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: abuş

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] somurtkan
[2] çatık, asık
Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür. - Ö. Seyfettin
[3] garip, acayip, bilinmeyen, vasfı
Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu. - Ö. Seyfettin

Köken

Arapça: abüs < عبس (ar) abasa (kaş çattı, surat astı)

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "abus"

Türk lehçeleri

Çeviriler