Yaprak

Ayrıca bakınız: yaprak, ýaprak

Türkçe

Köken

yaprak sözcüğünden, Osmanlı Türkçesi یپراق‎ (yaprak) sözcüğünden devralındı, Ana Türkçe *yapurgak sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /japˈɾak/
• Heceleme: yap‧rak

Özel ad

Yaprak (belirtme hâli Yaprak'ı)

1. Bir kız adı. yaprak.

Çekimleme

Yaprak'ın çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Yaprak
belirtme	Yaprak'ı
yönelme	Yaprak'a
bulunma	Yaprak'ta
ayrılma	Yaprak'tan
tamlayan	Yaprak'ın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Yaprak'ım
belirtme	Yaprak'ımı
yönelme	Yaprak'ıma
bulunma	Yaprak'ımda
ayrılma	Yaprak'ımdan
tamlayan	Yaprak'ımın
2. tekil (senin)
yalın	Yaprak'ın
belirtme	Yaprak'ını
yönelme	Yaprak'ına
bulunma	Yaprak'ında
ayrılma	Yaprak'ından
tamlayan	Yaprak'ının
3. tekil (onun)
yalın	Yaprak'ı
belirtme	Yaprak'ını
yönelme	Yaprak'ına
bulunma	Yaprak'ında
ayrılma	Yaprak'ından
tamlayan	Yaprak'ının
1. çoğul (bizim)
yalın	Yaprak'ımız
belirtme	Yaprak'ımızı
yönelme	Yaprak'ımıza
bulunma	Yaprak'ımızda
ayrılma	Yaprak'ımızdan
tamlayan	Yaprak'ımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	Yaprak'ınız
belirtme	Yaprak'ınızı
yönelme	Yaprak'ınıza
bulunma	Yaprak'ınızda
ayrılma	Yaprak'ınızdan
tamlayan	Yaprak'ınızın
3. çoğul (onların)
yalın	Yaprak'ı
belirtme	Yaprak'ını
yönelme	Yaprak'ına
bulunma	Yaprak'ında
ayrılma	Yaprak'ından
tamlayan	Yaprak'ının

Kaynakça

• Nişanyan Adlar'da: Yaprak.