Harp

Ayrıca bakınız: harp

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi حرب‎, o da Arapça حَرْب‎ (ḥarb) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈhaɾp/
• Heceleme: Harp

Özel ad

Harp (belirtme hâli Harp'ı)

1. Bir erkek ismi.

Çekimleme

Harp adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	Harp	Harplar
belirtme	Harp'ı	Harpları
yönelme	Harp'a	Harplara
bulunma	Harp'ta	Harplarda
ayrılma	Harp'tan	Harplardan
tamlayan	Harp'ın	Harpların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	Harp'ım	Harplarım
belirtme	Harp'ımı	Harplarımı
yönelme	Harp'ıma	Harplarıma
bulunma	Harp'ımda	Harplarımda
ayrılma	Harp'ımdan	Harplarımdan
tamlayan	Harp'ımın	Harplarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	Harp'ın	Harpların
belirtme	Harp'ını	Harplarını
yönelme	Harp'ına	Harplarına
bulunma	Harp'ında	Harplarında
ayrılma	Harp'ından	Harplarından
tamlayan	Harp'ının	Harplarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	Harp'ı	Harpları
belirtme	Harp'ını	Harplarını
yönelme	Harp'ına	Harplarına
bulunma	Harp'ında	Harplarında
ayrılma	Harp'ından	Harplarından
tamlayan	Harp'ının	Harplarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	Harp'ımız	Harplarımız
belirtme	Harp'ımızı	Harplarımızı
yönelme	Harp'ımıza	Harplarımıza
bulunma	Harp'ımızda	Harplarımızda
ayrılma	Harp'ımızdan	Harplarımızdan
tamlayan	Harp'ımızın	Harplarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	Harp'ınız	Harplarınız
belirtme	Harp'ınızı	Harplarınızı
yönelme	Harp'ınıza	Harplarınıza
bulunma	Harp'ınızda	Harplarınızda
ayrılma	Harp'ınızdan	Harplarınızdan
tamlayan	Harp'ınızın	Harplarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	Harp'ı Harpları	Harpları
belirtme	Harp'ını Harplarını	Harplarını
yönelme	Harp'ına Harplarına	Harplarına
bulunma	Harp'ında Harplarında	Harplarında
ayrılma	Harp'ından Harplarından	Harplarından
tamlayan	Harp'ının Harplarının	Harplarının