Gülşen

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi ﮔﻠﺸﻦ‎ (gul-şen) sözcüğünden devralındı, Farsça ﮔﻠﺸﻦ‎ (gul-şen) Farçsa gul ve yer bildiren -şen ekiyle gul-şen.

Özel ad

Gülşen (belirtme hâli Gülşen'i)

1. Bir kız adı.
   • Adımı bildiğinden bile haberim yoktu. Ben onun adını rüyalarımda tekrar edip dururken. Gülşen. Gülşen. Gülşen.

     — 1983, Pınar KÜR, Asılacak Kadın, 3. baskı, Yazarlar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi, s. 38

Çekimleme

Gülşen'in çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Gülşen
belirtme	Gülşen'i
yönelme	Gülşen'e
bulunma	Gülşen'de
ayrılma	Gülşen'den
tamlayan	Gülşen'in

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Gülşen'im
belirtme	Gülşen'imi
yönelme	Gülşen'ime
bulunma	Gülşen'imde
ayrılma	Gülşen'imden
tamlayan	Gülşen'imin
2. tekil (senin)
yalın	Gülşen'in
belirtme	Gülşen'ini
yönelme	Gülşen'ine
bulunma	Gülşen'inde
ayrılma	Gülşen'inden
tamlayan	Gülşen'inin
3. tekil (onun)
yalın	Gülşen'i
belirtme	Gülşen'ini
yönelme	Gülşen'ine
bulunma	Gülşen'inde
ayrılma	Gülşen'inden
tamlayan	Gülşen'inin
1. çoğul (bizim)
yalın	Gülşen'imiz
belirtme	Gülşen'imizi
yönelme	Gülşen'imize
bulunma	Gülşen'imizde
ayrılma	Gülşen'imizden
tamlayan	Gülşen'imizin
2. çoğul (sizin)
yalın	Gülşen'iniz
belirtme	Gülşen'inizi
yönelme	Gülşen'inize
bulunma	Gülşen'inizde
ayrılma	Gülşen'inizden
tamlayan	Gülşen'inizin
3. çoğul (onların)
yalın	Gülşen'i
belirtme	Gülşen'ini
yönelme	Gülşen'ine
bulunma	Gülşen'inde
ayrılma	Gülşen'inden
tamlayan	Gülşen'inin

Ek okumalar

• Nişanyan Adlar'da: Gülşen.