evladı ben doğurdum, ama gönlünü ben doğurmadım
Görünüm
(Evladı ben doğurdum, ama gönlünü ben doğurmadım sayfasından yönlendirildi)
Türkçe
[düzenle]Atasözü
[düzenle]evladı ben doğurdum, ama gönlünü ben doğurmadım Evladı ben doğurdum, ama gönlünü ben doğurmadım
- İnsanın çocuğu kendisinin bir parçasıdır. Birçok özellikleri onunkine benzer. Yalnız gönlü vehuyu benzemeyebilir. Bir kimse evladına emredip birçok şeyler yaptırır; ancak gönlüne sözgeçiremez.
Kaynakça
[düzenle]- Aksoy, Ömer Asım (1995). Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 2 Deyimler Sözlüğü. İstanbul: İnkılâp Kitabevi. ISBN 975-10-0128-5.