Osmanlı Türkçesi علی, o da Arapça عَلِيّ (ʿaliyy) kelimesinden gelmektedir.
Ali (belirtme hâli Ali'yi)
| kişi | tekil |
|---|---|
| 1. tekil (benim) | |
| yalın | Ali'm |
| belirtme | Ali'mi |
| yönelme | Ali'me |
| bulunma | Ali'mde |
| ayrılma | Ali'mden |
| tamlayan | Ali'min |
| 2. tekil (senin) | |
| yalın | Ali'n |
| belirtme | Ali'ni |
| yönelme | Ali'ne |
| bulunma | Ali'nde |
| ayrılma | Ali'nden |
| tamlayan | Ali'nin |
| 3. tekil (onun) | |
| yalın | Ali'si |
| belirtme | Ali'sini |
| yönelme | Ali'sine |
| bulunma | Ali'sinde |
| ayrılma | Ali'sinden |
| tamlayan | Ali'sinin |
| 1. çoğul (bizim) | |
| yalın | Ali'miz |
| belirtme | Ali'mizi |
| yönelme | Ali'mize |
| bulunma | Ali'mizde |
| ayrılma | Ali'mizden |
| tamlayan | Ali'mizin |
| 2. çoğul (sizin) | |
| yalın | Ali'niz |
| belirtme | Ali'nizi |
| yönelme | Ali'nize |
| bulunma | Ali'nizde |
| ayrılma | Ali'nizden |
| tamlayan | Ali'nizin |
| 3. çoğul (onların) | |
| yalın | Ali'si |
| belirtme | Ali'sini |
| yönelme | Ali'sine |
| bulunma | Ali'sinde |
| ayrılma | Ali'sinden |
| tamlayan | Ali'sinin |
