عند

Arapça

ع ن ن‎ (ʿ n n) veya ع ي ن‎ (ʿ y n) izlemek, temaşa etmek mânâsındaki kaynaşması.

عِنْدَ (ʿinde)

M.S. 609–632, Kur'an, 24:15

Arapça « إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُم مَّا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ ٱللَّهِ عَظِيمٌ »	(Türkçe) « Hani o iftirayı dilden dile dolaştırıyor; hakkında hiçbir bilginiz olmayan şeyleri ağzınıza alıp söylüyor ve bunu enemmiyetsiz bir iş zannediyordinuz. Halbuki bu, Allah katında büyük bir günahtır. »
(Kur'an, Nur Sûresi (24):15)

evinde, ile, yakın
sahip olma
- M.S. 609–632, Kur'an, 6:148
  قُلْ هَلْ عِنْدَكُم مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا
zamanda
جِئْتُكَ عِنْدَ شُرُوقِ الشَّمْسِ (ciʾtüke ʿinde şürūḳi eş-şemsi) — Sana Güneş doğuşunda geldim.

Çekimlemiş biçimler

kişi adılları- biçimler dâhil	tekil		ikil	çoğul
asıl biçim					عِنْدَ (ʿinde)
kişi adılları- biçimler dâhil	eril	dişil	genel	eril	dişil
birinci kişi	عِنْدِي‎ (ʿindī)			عِنْدَنَا‎ (ʿindenā)
ikinci kişi	عِنْدَكَ‎ (ʿindeke)	عِنْدَكِ‎ (ʿindeki)	عِنْدَكُمَا‎ (ʿindekümā)	عِنْدَكُمْ‎ (ʿindeküm)	عِنْدَكُنَّ‎ (ʿindekünne)
üçüncü kişi	عِنْدَهُ‎ (ʿindehü)	عِنْدَهَا‎ (ʿindehā)	عِنْدَهُمَا‎ (ʿindehümā)	عِنْدَهُمْ‎ (ʿindehüm)	عِنْدَهُنَّ‎ (ʿindehünne)