سبیل
 |
Ayrıca bakınız: سبيل |
Osmanlı Türkçesi
[düzenle]Köken
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]سبیل (sebîl)
Çekimleme
[düzenle]سبیل (sebîl) adının çekimi
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| yalın | سبیل sebîl |
سبیللر sebîller |
| belirtme | سبیلی sebîli |
سبیللری sebîlleri |
| yönelme | سبیله sebîle |
سبیللره sebîllere |
| bulunma | سبیلده sebîlde |
سبیللرده sebîllerde |
| ayrılma | سبیلدن sebîlden |
سبیللردن sebîllerden |
| tamlayan | سبیلڭ sebîliŋ |
سبیللرڭ sebîlleriŋ |
| iyelik | ||
| tekil | çoğul | |
| 1. tekil (benim) بنم |
سبیلم sebîlim |
سبیللرم sebîllerim |
| 2. tekil (senin) سنڭ |
سبیلڭ sebîliŋ |
سبیللرڭ sebîlleriŋ |
| 3. tekil (onun) اونڭ |
سبیلی sebîli |
سبیللری sebîlleri |
| 1. çoğul (bizim) بزم |
سبیلمز sebîlimiz |
سبیللرمز sebîllerimiz |
| 2. çoğul (sizin) سزڭ |
سبیلڭز sebîliŋiz |
سبیللرڭز sebîlleriŋiz |
| 3. çoğul (onların) اونلرڭ |
سبیلی sebîli veya سبیللری sebîlleri | |
Sözcük birliktelikleri
[düzenle]- (yol): فی سبيل الله
Uğradığı değişimler
[düzenle]- Türkçe: sebil